Noorwegen is een prachtig land! Hardangervidda laat dit duidelijk en onmiskenbaar zien. De pracht van de natuur. Het uitzicht over de hoogvlakte en zijn zee van lange valleien, heuvels en meren. De vierdaagse wandeltocht over de Hardangsrvidda van Ustaoset naar Mogen is voltooid. Trein naar het station van Ustaoset, gevolgd door een wandeling van 9,5 km naar de toeristenhut van Tuva. Een particuliere toeristenhut, waar we de laatste nacht verbleven. Varkensknokkel en risotto als avondeten. Rabarbersoep met room en verse aardbeien. Wafels van wereldklasse. Fantastische gastheren. We vertrokken om 9 uur 's ochtends na het ontbijt de volgende dag. Een lange etappe van 27 km naar Rauhelleren. Via Heinseter. Het is een lange weg, met een zware rugzak. De hele weg slap omhoog. Het is fijn om diep in de natuur te lopen. Weinig mensen te zien, vergeleken met de bekende omgeving. Uitgeput en blij kwamen we om 18.00 uur aan in Raudhelleren. Ook daar werden we getrakteerd op uitstekende catering. Driegangendiner en goede drankjes in bier/wijn/soda. Dit is een DNT hut en het is groot. Wij zaten in een slaapzaal. Een vrij volle hut, met 2 gedekte tafels voor het diner. De bende viel behoorlijk gehavend in slaap. Na het herstel van de nacht stonden we om 07.30 uur op voor het ontbijt. Daarna gingen we om 08.00 uur op weg naar etappe 3 van Rauhelleren naar Lågaros. Er zijn 22 nieuwe kilometers. Het is ook een lange tocht. Door onze ervaringen van de dag ervoor hebben we ons tempo iets aangepast. Gelukkig niet dezelfde lange beklimmingen. Meer heuvelachtig. Mooie bergmeren en behoorlijke paden. Een paar rotsachtige richels om te overwinnen. We kwamen 's avonds om 18.00 uur aan in Lågaros. Tegen die tijd was ik buitenom gegaan en had ik alle regen gemist. Tot nu toe hebben we nauwelijks een druppel gezien. Lågaros is een zelfbedieningshut met een eigen gastheer. Een vriendelijke oude vent die ons erg welkom liet voelen. Hij gaf ons een kamer en we kookten ons eigen eten. Heil max, dat ook. Ik vond onze namen zelfs terug in de wandelboeken uit 1986, toen ik die winter op schoolreis was met buitenmens, inspirator en leraar Stein Baardseth (overleden op 29 juli). Zonsondergang boven Hardangervidda, met de bergen en jøkulen erachter en Bjornesfjorden, is een prachtig gezicht. Die avond gingen we ook vroeg naar bed, na een paar potjes kaarten. De volgende ochtend en de laatste dag van de reis begonnen we om 7 uur 's ochtends met een zelfgemaakt ontbijt in een zakje (havermout). Het is 15 kilometer naar beneden naar Mogen en Fjellvåken daar aan de monding van de Juvikfjord op Møsvatn. Ik moest er voor 15.30 uur zijn. We haalden het met een marge van 45 minuten. Het laatste uur naar Møsvatn kregen we een kleine regenbui over ons heen. Geen gevaar. De bergwacht was om 17.00 uur in Skinnarbu. Iets voor op schema. Mogen wordt gerenoveerd en zal in 2024 klaar zijn. Dus daar was het gesloten. Een fantastisch lange en mooie tocht. Goede vrienden. Versleten voetbladen, maar nog steeds in een goed humeur. En misschien nog beter: meer zin om zulke reizen nog eens te doen! Heel erg bedankt voor de tocht, en een lokale vakantie in Noorwegen is de beste vakantie die je je kunt wensen! Totale lengte 75 km