Måni (Grønlimåni) op Seljordheii is steil en grijs als je via Bekkjevasen omhoog gaat. Niet veel heideterrein daar, nee. Overal steile heuvels, bergen en dalen. Voor het grootste deel. Het is maar goed dat je van zulke oude, overwoekerde natuur houdt. Erg leuk om in te wandelen. Oude omgevallen bomen, mossen en moerassen. Er zit veel leven in. En soms zie je ze. Het gebrul van een eland die opstond en me zijn achterste liet zien was een leuke ervaring. Alleen al in die bewegingen zit veel geluid. Mani zelf is niet zo indrukwekkend als zijn 635 meter boven zeeniveau. Maar als middelpunt in het bos is het absoluut perfect. Iets boven de boomtoppen eronder. Het is leuk om andere wandelbestemmingen vanuit nieuwe hoeken te bekijken. Bjørgenuten ziet er vanaf hier heel anders uit. En Telnessanden ziet er erg lang uit. De wandeling hiernaartoe is misschien gemakkelijker vanaf Øverland. Vanaf Heivegen is het een rondwandeling van 5 km met 370 hoogtemeters. 2-3 uur.
